Thursday, September 27, 2007

Butan Wear is here!

Khoi son and daughter



By Candice Anne

Ek is Khoikhoin nie Khoisan nie
Ek is mensmens
The artificial name you have given me

Breaks me and strips me of my heritage

From honey coloured skin to brown person

Ek is mensmens


Van Nama, Dama en Griqua
Ek is van my land gevat
Waar ons die blomme en diere by naam geroep het

Ken jy my suster, Saartjie?

Julle het so mooi daar hoog gesit en kyk.

Geloer, gepik, gegiggel en pragtigies gesĂȘ:
The highest form of animal life And the lowest form of human life. Hoe dan?
As ons almal dieselfde aarde loop?


Maar soos die son ons elke oggend wakker maak

En die maan ons elke aand huis toe roep


So does this brown skin give me my heritage.
A heritage of fathers and mothers that wandered

This earth, laughing and enjoying its beauty.


Ons kom van ver af, khoi son and daughter
And we still have much farther to go.

Photos:
Candy in one of the auditoriums on Robbyn Island, doing her thang.
Candy looking all fly like a honey covered pecan nut pie